Search
  • Bart Houx

Back in office

Onwennig, raar. Voor de eerste keer sinds, even rekenen, 12 maart ben ik even terug bij Independer. Het voelt vertrouwd. Maar tegelijkertijd zo anders. Zo word ik bij de receptie begroet door een zeeppaal. Gelukkig zie ik kort daarachter een van de receptiedames zitten, aan wie ik me bijna opnieuw moet voorstellen vanwege mijn baard.

Terwijl de regels thuis al weken verslappen, zijn ze hier in Hilversum in alle doordachtheid aangetrokken.


Intekenen bij binnenkomst, kantinetafels die ver van elkaar zijn geschoven en overal bordjes die het anderhalve meter werken straks in goede banen moeten leiden.


Samen met de huismeester loop ik de nieuwe routes langs. Er is een speciale route voor naar boven. En een andere voor naar beneden. Met daartussen een paar verkeersknelpunten die voor de nodige logistieke hoofdbrekens zorgen. Gelukkig is er nog wat tijd om daar goed over na te denken.


"Tom Poes, verzin een list", zou mijn voorlaatste werkgever in zo'n geval opmerken.


De collega-dichtheid is vanzelfsprekend nog erg laag. Ik schat in dat elke medewerker minimaal honderd vrije vierkante meters tot zijn of haar beschikking heeft vandaag.


Twee marketingcollega's zijn er vandaag ook, maar ik kan ze in die zee van ruimte nergens vinden. Na een Waar-zijn-jullie-WhatsApp'je treffen we elkaar in de kantine. We lunchen buiten, in de zon. Elk aan één zijde van een enorme picknicktafel, die zelfs voor de anderhalve meter economie wat te groot lijkt.


Dit is zoveel beter dan videocalls. Woorden die gewoon zonder vertraging binnenkomen en geen schermogen die je glazig aanstaren. Maar gewoon twee oude, vertrouwde gezichten, achter een bord salade en hummus.


Hummus. Da's toevallig nou eens iets wat ik helemaal NIET heb gemist in al die maanden. De smaak van Back in Office is die van geplette kikkererwten. Heel gezond, dat dan weer wel.

78 views

Photographer Bart Houx

  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon