Search
  • Bart Houx

Een kind van 48

Allereerst een huishoudelijke mededeling. Na de eerste serie van 50 dagelijkse blogs, verlaag ik het tempo naar 1 blog per 2 dagen. Want het moet wel een beetje leuk blijven.


Waarschijnlijk niet slim om het hier publiekelijk te bekennen, maar ik heb in mijn leven zelden een slimme financiële keuze gemaakt. Hoewel ik een prima stel hersens onder m'n schedeldak heb, met daarin minstens 500TB aan kennis over klassieke en moderne geschiedenis, ornithologie, muziek, politiek, literatuur, reclame, fotografie en ... eh ... PSV Eindhoven, voel ik me nog altijd een puber zodra ik 'volwassen' financiële keuzes moet maken. Met hypotheken, pensioenen of beleggen heb ik gewoon niks. Het liefst steek ik als een struisvogel zo lang mogelijk m'n kop in het zand als ik er mee te maken krijg.


On the bright side, sinds ik tussen de experts van Independer werk leer ik gelukkig snel bij. Beter laat dan nooit. Echt veel heb ik er helaas niet aan, want de meeste grote financiële keuzes des levens zijn al lang gemaakt. Was ik 20 jaar jonger, dan deed ik het natuurlijk allemaal anders. Een keer de loterij winnen zou trouwens ook helpen.

Niet gehinderd door financieel talent is het ons tot nu toe wel gelukt om prettig te wonen en te leven met z'n allen. Met elk jaar een mooie vakantie en een auto die rijdt. Wat wil je nog meer als modelburger? We mogen niet klagen ... en doen dat ook niet.


Maar begin dit jaar begon het toch te kriebelen. Zouden we echt niet ietsje groter, ruimer of nieuwer kunnen wonen? Ik trok de stoute schoenen aan en sprak met een hypotheekadviseur. Melien hield ondertussen Funda in de gaten. Een makelaar taxeerde ons huis en samen bekeken we zelfs al een woning. We waren bezig om alle verhuismoed bij elkaar te schrapen.


Net voor het grote beslissingsmoment, kwam Corona om de hoek kijken. Alles wat gisteren nog zo zeker leek, is dat vandaag opeens niet meer. Geen zinnig mens durft uitspraken te doen over wat ons de komende jaren te wachten staat in termen van huizenprijzen, hypotheken, woningmarkt en inkomsten.


Als een bange schildpad trokken we onze kop in. De beslissing was snel gemaakt. We verhuizen niet, we blijven.


Vrienden van ons zeggen dat het slim is om nu te verkopen. Dan een paar jaar te huren. En daarna weer te kopen. "Zo profiteer je maximaal van de hoge huizenprijzen nu en de gedaalde huizenprijzen straks", leggen ze me uit. Ik knik als teken dat ik het begrijp. Maar weet diep van binnen dat we de stap niet zetten. Ik ben een kind van 48 dat zekerheid wil. Geen voorspellingen.

0 views

Photographer Bart Houx

  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon