Search
  • Bart Houx

Eerste afspraakje

Updated: May 18

De afspraak was twee weken terug snel gemaakt. Niks bellen, gewoon online. Vandaag gaan we elkaar dan eindelijk ontmoeten. Voor de allereerste keer na misschien wel twintig jaar. Ik moet eerlijk bekennen dat ik best zenuwachtig ben. Zou het niet raar zijn, na al die tijd? Er kan zoveel zijn veranderd.


Vier minuten voor de afgesproken tijd parkeer ik de auto langs de kant van het bedrijventerrein. Mooi op tijd, maar net iets te vroeg. Ik besluit nog twee minuutjes te blijven zitten. Precies genoeg om te checken of er tandpasta op m'n kin zit. Zit er niet, ik ben er klaar voor.

Zo ging dat afgelopen zaterdag. De dag waarop ik voor het eerst in veel, heel veel, jaren weer naar de kapper mocht. Vanaf de parkeerplaats volg ik de aanwijsbordjes naar een zij ingang, waar een pamflet met corona-instructies me hartelijk welkom heet. Nadat ik alle risicovragen met een eerlijk 'nee' beantwoord, mag ik doorlopen naar de volgende streep op de grond. Hier trek ik plastic handschoentjes aan. Handig bedacht van de kapper.


"Nooit gedacht dat ik ooit nog een kapperszaak van binnen zou zien", probeer ik het kennismakingsgesprek luchtig te openen en val halverwege de zin bijna languit op m'n bek omdat ik over het voetenplankje van de stoel struikel. Mark de Kapper is beleefd genoeg om niet te lachen. "Je komt voor de baard toch", vraagt hij naar de bekende weg. Ik wijs naar m'n kale hoofd. "Ja, tenzij je ook hier nog wat leuks van kan maken."


Sinds vijf weken groeit er een baard aan m'n hoofd. Een van de honderdduizenden coronabaardjes in wildgroeiend Nederland. Je moet als man toch wat om de thuisverveling een beetje tegen te gaan. Ik heb sindsdien twee dingen geleerd. Ten eerste: Percy Nobelman is een afzetter, zijn baardolie is drie tientjes te duur. Ten tweede: zelf een baard bijhouden is wel even een dingetje. Wat een gedoe met spiegels, schaartjes, tondeuses, opzetstukjes, etc.


Gelukkig kan ik dat vandaag aan een echte barbier overlaten. Die hebben er voor doorgeleerd.


Mark bestudeert mijn spiegelbeeld aandachtig. "Je hebt een volle baard, geen kale plekken." Ik moet me inhouden om niet te glunderen. Hij vervolgt: "Je hebt ook een rond hoofd ..."

"Zeg maar gerust een bolle kop", verbeter ik hem. Onverstoorbaar gaat hij verder: "Dat betekent dat ik het hier en hier wat korter moet trimmen en bij de kin juist langer moet laten staan."


In de daaropvolgende twintig minuten lig ik volkomen relaxed achterover in mijn stoel, terwijl ik word geknipt en geschoren. Genieten dit. Over een paar weken wil ik weer, besluit ik voor mezelf voordat ik word rechtgezet. Dat baardje blijft dus nog heel even staan. In elk geval tot half juni.

69 views

Photographer Bart Houx

  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon