Search
  • Bart Houx

Softspot

Updated: Jun 2

Drukke week gehad. M'n rug is stijf na een volle werkdag op een slechte stoel, in een slechte werkhouding achter een computer met slechte wifi zitten. Achter me schijnt de zon in de tuin, maar ik ben nog niet buiten geweest. Da's behoorlijk ongebruikelijk.


Maarten zit vandaag tot twee uur op school, Melien op kantoor en Pieter werkt boven of is alweer chillen met M. (dat heb ik eerlijk gezegd niet goed in de gaten gehouden). Veel collega's zijn vandaag toevallig vrij of staan op status 'niet-actief'. Het huis is leeg. Ik kan me ineens heel goed voorstellen hoe het voor werkende singles moet zijn (geweest) om dag na dag alleen met je schermpje te zijn. Helemaal niet leuk, alleen in zo'n stille bubbel.

Klaar. Kort voor vijven klap ik m'n laptopscherm dicht. Een zonnig, vierdaags (!), weekend wacht op me. Mijn hoofd is nog niet leeg. Het duizelt me een beetje voor de ogen, die ook nog eens prikken. Lichte hooikoorts?


De vrijheidslievende Waterman in mij móet er uit nu. Anders word ik gillend gek, of erger, bloedchagrijnig. Moeten we niet willen.


Dus rijd ik vijf minuten later, met de airco uit en de ramen wijdopen, over de A28 naar Utrecht. Licht, lucht, ruimte, vrijheid. Heerlijk. Onderweg naar Kamera Express, om toch nog maar weer een keertje een objectief te huren. Meer dan voldoende tijd om te fotograferen dit weekend. De stad is vergeleken met twee, drie weken terug flink veranderd. Toen kon ik nog in een streep doorrijden tot in het stadscentrum, bijna zonder te remmen. Lege straten en de stoplichten op groen, alsof het zeven dagen per week zondagochtend zeven uur was.


Utrecht versoepeld en de straten zijn weer net zo druk als 'vroeger'. De stadsbus voor me stopt bij elke halte, want overal wachten passagiers. Op de grachten bootjes, langs de grachten overal mensen die van de zon genieten. Met elkaar en met een biertje. Iedereen snakt er naar om het Tijdelijke Abnormaal weer in te ruilen van het Oude Normaal. En doet dat vandaag ook. Onbekommerd.


Dit weekend is Maarten jarig. Mijn Facebook timeline stroomt al vol met zijn verjaardagsfoto's van vijf of nog meer jaar geleden. Een zevenjarige Maarten met een doos lego, cadeau van oom Paul. En een nog jongere Maarten naast z'n grote, glunderende, broer. Om week van te worden.


Het feestje zal dit jaar wat anders zijn. Minder mensen op bezoek, die waarschijnlijk minder lang blijven. Een kleiner taartje dus. Maar wat maakt het uit? We blijven gewoon zoveel mogelijk mooie momenten maken met z'n allen. In welke afgeslankte vorm dan ook. Zodat Facebook voldoende beelden kan verzamelen om me ook over een jaar weer vol op de softspot te raken. Gefeliciteerd lieverd!

0 views

Photographer Bart Houx

  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon