Search
  • Bart Houx

Kanaalzwemmers

Volgens de weer-app duurt het nog 18 uur voordat hier de eerste druppels vallen. Na weken van droogte. Ik zal straks voor de zekerheid nog eenmaal mijn regendansje in de tuin doen (de buren zijn toch niet thuis). Dan heeft het daar niet aan gelegen.


Elke dag zon. Ik vind dat zelf wel lekker, eerlijk gezegd. Buiten aan de koffie, het ritueel van de parasol uitklappen, met het bord op schoot buiten eten en voor het slapen gaan nog snel even de tuin sproeien. Het kan mij niet genoeg zomer zijn.


Totdat ik afgelopen weekend in de Oostvaardersplassen was. Voor de tweede keer in twee weken. De eerste keer keek ik vanuit vogelhut "De Zeearend" uit over een enorme waterpartij vol ganzen. Waarvan er eentje recht voor m'n ogen door een zeearend werd gegrepen. Amper twee weken later kijk ik vanaf diezelfde plek uit over een zinderende, drooggevallen, vlakte met warme modder. Geen gans te bekennen. De waterlijn was in die korte tijd minstens vierhonderd meter verschoven. Alles verdampt. Helemaal geen prettig beeld.


Ook de jongens hebben behoefte aan water. Kinderen willen nu eenmaal zwemmen als het warm is. In andere jaren vertrokken ze dan met boterhammen en bidon naar het zwembad. Maar dat is nu dicht.


Ik ben dus best verbaasd als ik Maarten voor de verandering nu eens niet achter de computer aantref, maar boven in zijn blootje naast de kledingkast.


- "Pap, weet jij waar mijn zwembroek is", vraagt hij ongeduldig. "Want ik ga zwemmen."

- "Waar dan?"

- "Gewoon ... in het kanaal", luidt het schouderophalende antwoord.


Ik denk terug aan een schoonmaakactie in het kanaal van een paar jaar terug. Waarbij we complete boodschappenkarretjes, fietswrakken en andere gevaarlijk onderwaterafval uit datzelfde kanaal visten.


- "Is dat wel veilig", vraag ik, zonder een serieus antwoord van mijn net twaalfjarige te verwachten.

- "Ja hoor", zegt hij opgewekt. En holt zorgeloos de trap af.

Ik wil niet zo'n ouder zijn die overal meteen het gevaar in ziet. De pest is dat ik dat dus helaas wel doe. Gelukkig wil Melien nog een wandelingetje maken, waarbij ze 'toevallig' ook langs het kanaal loopt. Daar filmt ze Maarten, die van een brug afspringt. Kinderen zijn niet voor één gat te vangen als het op zwemmen aankomt.


Wat ons wat minder lekker zit, is die man die wel erg dicht bij de zwemmende kinderen vist. Met zoveel basisschoolgespartel vang je natuurlijk geen vis. Dus wat deed hij daar? Wilde hij wat anders vangen? De ene ongerustheid maakt plaats voor een andere.


Dat wordt nog heel veel wandelen zolang ze daar blijven zwemmen. Tijd dat de zwembaden weer open gaan!

0 views

Photographer Bart Houx

  • White Instagram Icon
  • White YouTube Icon
  • White Facebook Icon